زمان مطالعه: 8 دقیقه
علاقمندی

No account yet? Register

10 راه برای داشتن مکالمه بهتر

سرفصل های این محتوا

بسیار خوب، می‌خواهم دست‌هاتون را بالا ببرید: چند نفر از شما یک نفر را از فیسبوک بیرون انداختید به دلیلی اینکه آنها چیزی اهانت‌بار در مورد سیاست یا مذهب، نگه‌داری بچه یا خوراکی گفتند؟

و چند نفر از شما حداقل ازیک نفر دوری می‌کنید چون خیلی ساده نمی خواهید باهاشون صحبت کنید؟

میدونید، قبلا” برای یک گفتگوی مودبانه از این روش استفاده می‌شد، ما فقط می‌بایستی نصیحت‌های هنری هیگینز در کتاب « بانوی زیبای من» را دنبال می‌کردیم: بچسب به آب‌وهوا و سلامتی. اما این روزها، با تغییرات آب‌و‌هوا و مخالفان واکسیناسیون، این موضوعات—

هم دیگر ایمن نیستند. خب جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم جهانی که هرگفت و شنودی توانایی بالقوه آن را دارد که محور بحث و جدل شود، جایی که سیاستمداران ما نمی‌توانند با یکدیگر صحبت کنند و جایی که حتا برای بی‌اهمیت‌ترین مسائل فرد با احساسات تمام برای آن یا علیه آن می‌جنگد، این طبیعی نیست. مرکز تحقیقات پیو مطالعه‌ای روی ۱۰٫۰۰۰ فرد بزرگسال آمریکایی کرد، و دریافت که در این لحظه، ما بیشتر قطبی شدیم، بیشتر تقسیم شدیم، نسبت به کل تاریخ. ما کمتر اهل مصالحه و سازش هستیم، که بدین معناست که ما به هم گوش نمی‌دهیم. و ما درباره اینکه کجا زندگی کنیم، با چه کسی ازدواج کنیم، با چه کسی دوستی کنیم، بر پایه آنچه از قبل باور و اعتقاد داریم، تصمیم می گیریم. و دوباره این بدین معناست، که ما به حرف یکدیگر گوش نمی‌دهیم. یک گفت و شُنود نیاز به یک تعادل بین گفتن و شنیدن دارد، و یک جایی در طول راه، ما این تعادل را از دست دادیم.

خُب بخشی از این اقتضای تکنولوژیست. تلفن‌هوشمند که یا در دست‌هاتون دارید یا آنقدر نزدیک که می‌توانید خیلی سریع آن را بردارید. طبق مرکز تحقیقات پیو، حدود یک سوم از نوجوانان آمریکایی بیش از ۱۰۰ پیام در روز می‌فرستند. و خیلی از آنها، تقریبا” بیشتر آنها، احتملا بیشتر به دوستانشان پیام می‌فرستند تا با هم رو در رو صحبت کنند. و این بخش بزرگی از کتاب اتلانتیک هست. که توسط آموزگار دبیرستانی به نام پُل بارنول نوشته شده. او به شاگردانش یک پروژه گفتگو داد. او می‌خواست به آنها یاد دهد که چگونه درباره موضوع معینی بدون استفاده از یاداشت صحبت کنند. او گفت:« من متوجه شدم…»

« متوجه شدم که قابلیت کلامی شاید تنها مهارت مهمی باشد که ما در آموزش آن شکست خورده‌ایم. نوجوانان هر روز ساعت‌ها وقت‌شان را صرف ایده های یکدیگر از طریق صفحه نمایش می کنند، اما به ندرت فرصتی برای بکار گیری مهارت‌هایشان دارند. به نظر پرسش مضحکی می‌‌آید، اما باید از خودمان بپرسیم: آیا هیچ مهارتی در قرن بیست و یکم مهم‌تر از حفظ منسجم همراه با اعتماد به نفس در گفتگو و صحبت کردن وجود دارد؟

حالا، من از راه حرف زدن با مردم زندگی می‌کنم: برندگان جایزه نوبل، رانندگان کامیون، میلیاردرها، مربیان مهد‌کودک‌ها، فرمانداران ایالت ها، لوله کش‌ها. با مردمی صحبت می‌کنم که دوست دارم. با مردمی صحبت می‌کنم که دوست ندارم. با مردمی که با من عمیقن در برخی نظرات شخصی مخالف هستند. با این حال گفتگوی بسیار خوبی با آنها دارم. خُب می‌خواهم ده دقیقه بعدی را به شما چگونه صحبت کردن و چگونه گوش دادن را آموزش دهم.

خیلی از شما تا به حال پندهایی در این مورد شنیده اید، چیزهایی شبیه اینکه به چشمان فرد نگاه کنید، قبل از گفتگو در مورد موضوع مورد علاقه فکر کنید، با نگاه، حرکت سر، و لبخند نشان دهید که به آنها توجه می‌کنید، چیزی را که شنیده‌اید تکرار یا جمع‌بندی کنید. خب می‌خواهم همه آنها را فراموش کنید. همه اینها چرند هستند.

دلیلی ندارد یاد بگیرید که چگونه توجه‌تان را نشان دهید اگر شما حقیقتن توجه می‌کنید.

خُب، در واقع من بعنوان یک مصاحبه گرحرفه ای دقیقا” همان مهارتهایی را بکار می برم که در زندگی معمولی استفاده می کنم. خُب، می‌خواهم به شما یاد دهم چگونه با مردم مصاحبه کنید، و این به شما کمک خواهد که یاد بگیرید که چگونه گفتگوی بهتری داشته باشید. یاد بگیرید گفتگویی داشته باشید بدون هدر رفتن وقتان، بدون اینکه کسل شوید، و به لطف خدا، بدون اینکه به کسی اهانت کنید.

همه ما گفتگوهای بسیار خوبی را داشته‌‌ایم. ما قبلا این را داشتیم و می‌دانیم چگونه هست. گفتگویی که در پایان آن احساس کنی با علاقه انجام و از آن الهام گرفتی، یا احساس کنی که ارتباط واقعی بوجود آوردی یا کاملا مفهوم خود را رساندی. هیچ دلیلی وجود ندارد که چرا بیشتر تعاملات ما نمی‌توانند اینگونه باشند.

خب من ده قانون اساسی دارم. قصد دارم همه آنها را به شما بگویم، اما حقیقتن، اگر شما تنها یکی از آنها را انتخاب کنید و در آن خبره شوید، از گفتگوی بهتر لذت خواهید برد.

شماره یک: چند تا کار را با هم انجام ندهید. منظورم این نیست که فقط تلفن همراه‌ یا تبلت یا سوئیچ خودروتان یا هر چیز دیگری در دست بگیرید. منظورم اینه که حضور داشته باشید. در همان لحظه و همانجا باشید. درمورد بحثی که با رئیس تان داشتید فکر نکنید. درمورد شامی که قرار بخورید فکر نکنید. اگر می‌خواهید گفتگو را تمام کنید، آن را تمام کنید، اما نصفه ونیمه کاره در آن نباشید.

شماره دو: فضل فروشی نکنید. اگر می‌خواهی نظرت را بدهی بدون هیچ مجالی برای پاسخی یا بحث یا مقاومت و یا ترقی یک بلاگ بنویسید.

خُب، این دلیل بسیار خوبی است برای اینکه صاحب‌نظرانی دربرنامه رادیویی من نیستند: چونکه بسیار کسل کنند خواهد شد. اگر جمهوری‌خواه باشند از اوباما، کوپن غذا و سقط جنین متنفراند. اگر لیبرال باشند، از بانک‌های بزرگ، فساد در نفت و دیک چینی متنفراند. کاملا قابل پیش‌بینی‌ هست. و شما نمی‌خواهید مثل این باشید. می‌خواهید به قصد یادگیری وارد یک گفتگو شوید. روانشناس مشهور اسکات پک گفت که درست گوش دادن نیاز به این دارد که خودتان را کنار بگذارید. و گاهی این بدان معناست که نظرشخصی خود را کنار بگذارید. او گفت که با احساس این پذیرش، شکننده‌گی سخنگو کمتر و کمتر شده واحتمال بیشتر و بیشتری برای باز کردن زوایای درونی ذهنش در مقابل شنونده دارد. دوباره، فرض کنید می‌خواهید چیزی بیاموزید.

بیل نیی:« هر کسی که می‌بینید چیزی می‌داند که شما نمی‌دانید» من اینطور این را می‌گویم: هر کسی در چیزی مهارت دارد.

شماره سه: از پرسش‌های که پاسخ «آره- نه » دارند استفاده نکنید. در این مورد، از راهنمایی روزنامه‌نگاران استفاده کنید. پرسش‌تان را با چه کسی، چه چیزی، چه وقتی، کجا و چرا و چگونه آغاز کنید. اگر پرسش‌های پیچیده بکنید، یک پاسخ ساده دریافت خواهید کرد. اگر از شما بپرسم،« ایا وحشت کردی؟» شما به قدرتمند‌ترین واژه این جمله پاسخ خواهید داد، که واژه« وحشت کردن» هست و« بله وحشت کردم» یا « نه وحشتی نکردم» خواهد بود. « یا عصبانی بودی؟» «بله،من خیلی عصبانی بودم.» اجازه دهید آنها این را به نمایش بگذارند. آنها کسی هستند که آن را می‌دانند. چیزی مثل این را بپرسید، « چطوری بود؟» « چه احساسی داشتی؟» زیرا شاید آنها بایستی برای لحظه‌ای مکث کنند و درباره آن فکر کنند، و شما پاسخ بسیار جالب‌تری بگیرید.

شماره چهار: با جریان حرکت کن. بدین معنا که اگر فکری به ذهن‌تان رسید باید بگذارید از ذهن‌تان بیرون بروند. در اغلب مصاحبه‌ها شنیده‌ایم که مهمان چند دقیقه‌ای در حال صحبت هست و سپس مجری برمی گردد و یک سوال بی ربطی می‌پرسد که قبلا پاسخ آن داده شده. این یعنی اینکه مجری احتمالا از دو دقیقه قبل دیگر گوش نداده چونکه به این پرسش واقعا زیرکانه فکر می‌کرده، و تصمیم داشته که این را بپرسد. و ما دقیقا همین کار را می کنیم. ما می‌نشینیم و با فردی گفتگو می‌کنیم، و سپس یادمان می‌آید که هیو جکمن را در کافی شاپ دیدیم.

و دیگر گوش نمی‌دهیم. داستان ها و ایده‌ها به سمت شما می آیند. بابد بگذارید بیایند و بروند.

شماره پنج: اگر نمی‌دانید، بگوید که نمی‌دانید. مردم در رادیو به خصوص در برنامه‌های رادیویی ملی، خیلی بیشتر آگاهند که صدایشان ضبط می‌شود، بنابراین بیشتردرباره آنچه که ادعا مهارت دارند و آنچه که ادعا می‌کنند که می دانند مراقب هستند. این کار را بکنید. جانب احتیاط را در نظر بگیرید. صحبت نباید بی ارزش باشد.

شماره شش: تجربه خودتان را با آنها برابرندانید. اگر آنها درباره از دست دادن فردی از اعضای خانواده صحبت می‌کنند، درباره زمانی که یکی از اعضای خانوده‌تان را از دست داده بودید صحبت نکنید. اگر درباره مشکلی که در محل کارشان دارند صحبت می کنند، به آنها نگوید که چقدر از شغلتان متنفر هستید. اینها مثل هم نیستند، هرگز هم نخواهند بود. همه تجربیات منحصر بفرد هستند. و از همه مهمتر، این در مورد شما نیست. نیازی نیست بری اثبات اینکه که چقدر شما بی‌نظیر هستید یا چقدر رنج کشیده اید از این لحظه استفاده کنید. یک نفر روزی از استفان هاکینگ پرسید که ضریب هوشی چیست، و او پاسخ داد، « نظری ندارم. افرادی که درباره ضریب هوشی‌شان تکبر دارند بازنده هستند.»

گفتگو‌ها فرصت‌های تبلیغاتی نیستند.

شماره هفت: تلاش کنید که نظرتان را تکرار نکنید. این خود را پست کردن هست و واقعا کسل کننده می‌باشد، و ما خیلی تمایل به این کار داریم . به ویژه در گفتگوهای کاری یا در گفتگو با بچه ها، ما نظری را می‌خواهیم بگویم، پس ما این را بارها و بارها تکرار می‌کنیم. اینکار را نکنید.

شماره هشت: حرف های اضافی نزنید. صادقانه بگویم، مردم به سال‌، نام ، تاریخ و جزئیاتی که تلاش می‌کنید که در ذهنتان پیدا کنید اهمیتی نمی‌دهند. برایشان مهم نیست. این شما هستید که برایشان اهمیت دارد. آنها به آنچه که شما دوست دارید اهمیت می‌دهند، آنچه که با هم مشترک دارید. پس جزئیات را فراموش کنید. کنارشان بگذارید.

شماره نُه: این آخری نیست، اما مهمتراز همه هست. گوش بدهید. نمی‌توانم به شما بگویم که چند نفر از آدم‌های بسیار مهم گفته‌اند که گوش دادن شاید مهارت مهم درجه اول باشد که می‌توانید در خودتان ایجاد کنید. بودا گفت، و من تکرار می کنم، « اگر دهانتان باز باشد، چیزی یاد نمی گیرید.» و کلوین کولیج گفت،« کسی تا به حال به خاطر گوش دادن از کارش اخراج نشده.»

چرا ما به همدیگر گوش نمی‌دهیم؟ شماره یک، ما ترجیح می‌دهیم حرف بزنیم. هنگامی که حرف می‌زنم، در جایگاه کنترلم. مجبور نیستم چیزی را بشنوم که به آن علاقه‌ای ندارم. من مرکز توجه‌ام. می‌توانم هویتم را تقویت کنم. اما دلیل دیگری هم وجود دارد: ما حواس‌مان پرت می‌شود. یک فرد معمولی حدود ۲۲۵ واژه در دقیقه می‌گویند، اما می توانیم تا ۵۰۰ واژه در دقیقه بشنویم. پس ذهن ما اون ٢٧٥ واژه دیگر را در خود جای می دهد. و توجه کنید، می‌دانم که این تلاش و انرژی می‌خواهد تا واقعا به یک نفرتوجه کنید، اما اگر نمی‌توانید اینکار را بکنید، در یک گفت و شنُود نیستید. شما تنها دو نفر هستید که جملاتی به سختی مرتبط را در یک محل مشترک فریاد می‌زنید.

ما باید به همدیگر گوش دهیم. استفان کاوی حرف زیبایی زده. گفت،« بیشتر ما با این هدف که درک کنیم گوش نمی‌دهیم. ما با هدف اینکه پاسخ دهیم گوش می دهیم.»

یک قانون دیگر، شماره ده، و این هست: کوتاه و مختصر بگو.

[ یک گفتگوی خوب مانند یک مینی ژوپ هست؛ به اندازه کافی حفظ مصلحت کوتاه هست، اما به اندازه کافی هم بلند هست که موضوع را بپوشاند. — خواهرم]

( تشویق) همه اینها دریک مفهوم اساسی خلاصه می شوند، و آن این هست: به دیگران علاقمند باشید.

می‌دانید، من با پدر بزرگ بسیار مشهوری بزرگ شدم، و یه جورایی مراسمی در خانه ما براه بود. مردم می آمدند تا با پدر بزرگم صحبت کنند، و بعد از آنکه آنها می‌رفتند، مادرم پیش ما می آمد، و می‌گفت،« می‌دانید او که بود؟» او دختر شایسته آمریکا بود. او شهردار سگرومنتو بود. او برنده جایزه پولیتزر شد. او رقصنده باله روسیه بود.” و با این فرض بزرگ شدم که هرکسی چیزهای پنهانی و جالبی در خود دارد. و صادقانه بگویم، فکر می‌کنم این چیزیست که مرا مجری بهتری می‌کند. من دهنم را تا جایی که می‌توان می‌بندم ، و ذهنم را باز می‌کنم، و همیشه آماده‌ام که شگفت‌زده بشوم، و هرگز ناامید هم نمی‌شوم.

شما هم کار مشابهی کنید. بروید بیرون، با مردم صحبت کنید، و به آنها گوش دهید، و از همه مهمتر، آماده برای شگفت زده شدن شوید.

سپاس.

اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکدین
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در whatsapp
واتس‌اپ
اشتراک گذاری در print
نسخه PDF

پاسخ‌ها

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط با موضوع فعلی

متن سربرگ خود را وارد کنید

متن سربرگ خود را وارد کنید

متن سربرگ خود را وارد کنید

متن سربرگ خود را وارد کنید

ورود به حساب کاربری